Ręczne pobieranie próbek
(PN - EN ISO 3170:2006)

Próbki pobieramy zgodnie z normą PN - EN ISO 3170:2006. Normę stosuje się do pobierania próbek ciekłych przetworów naftowych, ropy naftowej i jej półproduktów przechowywanych w zbiornikach pod ciśnieniem atmosferycznym lub zbliżonym do atmosferycznego, lub przesyłanych rurociągami i pozostających w stanie ciekłym od temperatury otoczenia do temperatury 200ºC.
Oferujemy pobieranie próbek ciekłych lub półciekłych węglowodorów, pozostałości i osadów ze zbiorników stacjonarnych, cystern kolejowych, pojazdów drogowych, statków, bębnów i pojemników.

Laboratoryjne oznaczanie gęstości
(PN - EN ISO 3675:2004)

Stosowana przez nas metoda jest odpowiednia do oznaczania gęstości lekkich, przezroczystych cieczy. Może być również wykorzystana do cieczy o większej lepkości przez wykonanie oznaczenia w temperaturze wyższej niż temperatura otoczenia, a także do cieczy nieprzezroczystych przez odczytanie wskazania aerometru w płaszczyźnie górnej krawędzi menisku utworzonego przy trzpieniu aerometru i zastosowanie odpowiedniej poprawki.

Temperatura zapłonu – tygiel zamknięty
(PN - EN ISO 2719:2007)

Metoda służy do oznaczania temperatury zapłonu cieczy palnych, cieczy z zawiesiną, ciała stałego, cieczy mających tendencję do tworzenia błonki powierzchniowej w warunkach badania oraz innych cieczy, których temperatura zapłonu jest wyższa niż 40ºC.

Temperatura zapłonu – tygiel otwarty
(PN - EN ISO 2592:2008)

Metoda służy do oznaczania temperatury zapłonu w tyglu otwartym produktów naftowych, dla których temperatura  ta jest wyższa niż 79ºC. Własność ta wskazuje na zdolności danej substancji do tworzenia palnej mieszaniny z powietrzem w warunkach kontrolowanych i pozwala lepiej ocenić łatwopalność i palenie się danego materiału.

Oznaczanie lepkości kinematycznej
(PN -EN ISO 3104:2004)

Metoda służy do oznaczania lepkości kinematycznej ciekłych produktów naftowych, zarówno przeźroczystych jak i nieprzeźroczystych, na podstawie pomiaru czasu przepływu określonej objętości cieczy pod wpływem sił grawitacyjnych przez wzorcowany, szklany przyrząd kapilarny. Możemy określać lepkość kinematyczną w granicach 3-300 mm2/s.

Skład frakcyjny metodą destylacji pod ciśnieniem atmosferycznym
(PN - EN ISO 3405:2004)

Badanie służy do oznaczania składu frakcyjnego lekkich i średnich destylatów naftowych o temperaturze początku destylacji powyżej 0ºC i temperaturze końca destylacji nie wyższej niż 400ºC. Skład frakcyjny (lotność) węglowodorów ma istotne znaczenie w ocenie ich bezpieczeństwa i eksploatacji, szczególnie przypadku paliw i rozpuszczalników. Zakres wrzenia dostarcza istotnych informacji o składzie i zachowaniu się podczas magazynowania i użytkowania.

Oznaczanie zawartości siarki
(PN - EN ISO 8754:200)

Metoda służy do oznaczania zawartości siarki w przetworach naftowych, takich jak frakcje benzynowe, bezołowiowe benzyny silnikowe, średnie destylaty, pozostałościowe oleje opałowe, oleje bazowe, smary i komponenty. Metoda jest stosowana w produktach o zawartości siarki w zakresie od 0,03% (m/m) do 5,00% (m/m).

Oznaczanie zawartości wody i zanieczyszczeń metodą wirówkową
(PN-C-04087:1989)

Metoda jest stosowana do oznaczania łącznej zawartości wody i stałych ciał obcych metodą wirówkową. Ma zastosowanie głównie dla ropy naftowej i produktów naftowych, w tym olejów opałowych.

Oznaczanie liczby kwasowej
(ASTM D 664)

Polega na oznaczaniu liczby kwasowej metodą potencjometrycznego miareczkowania. Stosowana do badania produktów naftowych, które są rozpuszczalne lub prawie rozpuszczalne w mieszaninie toluenu i alkoholu izopropylowego.

Oznaczanie barwy wg wzorca
(ASTM D1500)

Metoda wykorzystywana do oznaczania barwy w produktach naftowych takich jak oleje silnikowe, hydrauliczne, bazowe jak również diesel. Polega na porównaniu barwy badanej próbki do znormalizowanego wzorca.

Odczyn wyciągu wodnego
(PN -C-04064:1984)

Zadaniem metody jest oznaczanie odczynu wyciągu wodnego produktów naftowych, pozostałości po destylacji i dodatków. Oznaczanie wykonuje się dwoma sposobami: pH-metrycznie i wizualnie.

Oznaczanie wody metodą destylacyjną
(PN - EN ISO 9029:2005)

Znajomość zawartości wody w ropie naftowej i jej przetworach jest istotna podczas przeróbki rafineryjnej, zakupu, sprzedaży i przesyłania produktów. Stosowana metoda pozwala na oznaczenie zawartości wody w próbce z dokładnością do 0,05 % (v/v) w zakresie 0-20 %.

Oznaczanie chloru w olejach smarowych (USEPA SW-846 metoda 9077)

Jednorazowy test (zestaw) do ilościowego określenia zawartości chloru w olejach przepracowanych w zakresie od 200 ppm do 4000 ppm. Przeznaczony do oznaczania w mieszaninach wodno-olejowych. Pracuje właściwie ze wszystkimi typami olejów, włączając oleje silnikowe, hydrauliczne, diesel, smarowe, opałowe i naftę.

Oznaczanie PCB
(PN-EN 12766-1)

Metoda polega na oznaczaniu polichlorobifenyli i produktów podobnych w przetworach naftowych i olejach przepracowanych przez wydzielanie i oznaczanie wybranych PCB metodą chromatografii gazowej z zastosowaniem detektora wychwytu elektronów (ECD) w zakresie do 30 ppm.

Oznaczanie temperatury krystalizacji płynów chłodzących wg PN-93/C-40008/10

Metoda polega na pomiarach temperatury próbki płynu niskokrzepnącego w czasie jego chłodzenia.   Wystąpienie krystalizacji sygnalizuje spłaszczenie krzywej na wykresie temperatura-czas. Metoda może być stosowana również do kontroli temperatury krystalizacji płynów do spryskiwaczy.

Temperatura wrzenia płynów hamulcowych

Metoda polega na szybkiej ocenie stanu płynu hamulcowego. Pomiar może być wykonany zarówno w pojeździe jak i poza nim. Ocenie podlega temperatura wrzenia płynu. która jest podawana w stop.C co pozwala na bezpośrednie porównanie wyniku z danymi katalogowymi, jak również obliczana jest procentowa zawartość wody. BRAK NORMY NA TĄ ANALIZĘ.